Во електромагнетниот спектар на зрачење, подрачјето на инфрацрвена светлина го зафаќа опсегот на бранови должини од 0,7µm до 100µm. Тоа е подрачјето помеѓу видливата светлина и микробрановото зрачење. И покрај тоа што е невидлива, дел од спектарот на инфрацрвената светлина со поголеми бранови должини може да се почувствува како топлинско зрачење. Но, затоа инфрацрвената светлина со мала бранова должина не може да се почувствува со ниедно човечко сетило и затоа е погодна за примена во системите за надзор и заштита. За изработка на алармен уред кој работи во подрачјето на инфрацрвена светлина потребни се два склопа, предавател и приемник. Принципот на работа е практично идентичен со оној во радиодифузната мрежа, воспоставување еднонасочна комуникација помеѓу предавателот и приемникот. Предавателот генерира сноп насочена инфрацрвена светина која приемникот ја регистрира. Ако овој сноп од која било причина се прекине, приемникот се активира, односно алармот се огласува. Разлика, сепак, постои, за да може да се оствари комуникацијата помеѓу предавателот и приемникот неопходна е оптичка видливост помеѓу овие два склопа.